ĈARMA ( encantador, cautivador )

Delikate plaĉa kaj alloga pro ia ne klarigebla, iel magia kaŭzo:

• Viaj infanoj estas tiaj ĉarmaj!
• Al ĉiu sia propra estas ĉarma kaj kara.
• Ĉie estas varme, sed hejme plej ĉarme.
• La desegnaĵo estis plena de harmonio kaj ĉarmo.
• Ŝi ĉarmas ĉiujn per sia spriteco.
• La diverseco estas ĉarmaĵo de Esperantio.
• La kantistoj distris nin kun muzika brileco kaj homa ĉarmeco.
• Agrabla babilado ĉarmigis la vojaĝon.
• Tiu aktoro estas vera ĉarmulo!