KONSCIENCO (Conciencia)

Konscio, kiun havas la homo pri la morala bono kaj malbono, pri la morala devo: /Conciencia que tiene el hombre acerca de lo bueno y lo malo moral, acerca del deber moral:

• Mia kulpo kuŝas sur mia konscienco. /Mi culpa yace en mi conciencia.
• Pli bona pura konscienco, ol malpura potenco. /Mejor es la conciencia limpia que la potencia impura.
• Li estas konscienca homo. /Él es un hombre consciente.
• Mi konscience faras ĉiujn miajn taskojn. /Hago conscientemente todas mis tareas.
• Ŝi laboris kun granda konscienceco. /Ella trabajó con gran conciencia.
• Ĝin ŝteli povis nur senkonscienca ŝtelisto. /Sólo un ladrón sin conciencia podía robarlo.